Een kopie van de post ‘ik wist het niet en andere vormen van rijmdwang’.
uitgave 2026
Dit zijn de concept rechterpagina’s (of de linkerpagina’s) van een fysieke uitgave onder dezelfde naam. Je vindt een gedeelte hiervan ook terug in ‘Een Sensationele Eenzaamheid’ een boekje met teksten en illustraties uit mijn werk van de afgelopen jaren.
Kijk, ze lopen op de zon.
IK WIST HET NIET EN ANDERE VORMEN VAN RIJMDWANG
1 het meisje van de poiesz
van alle godsdiensten en levenbeschouwingen is het Boeddhisme het bijzonderste
van alle sterren Betelgeuze
van alles wat mensen doen is de dans het vreemdste en
volgens buitenaardsen het meest absurde en eventueel reden om de mensheid te redden
het bijzonderste van mensen (los van dansen): hun kinderen
absurd: denken dat hoe iets heet geen invloed heeft op dat wat -of diegene die- zo heet
raar: deze afbeelding in een boek
paprikapoeder
cosmologie is de gift die blijft geven als het gaat over stumperende ‘weten’schappers
en rijmdwang, dat woord, ziet er niet uit
rembrandt kon geen neuzen tekenen
en rien poortvliet kon geen kaboutermutsen schilderen
en nu zou ik moeten schrijven dat jij of iemand die ik niet kan noemen de mooiste en de bijzonderste en de speciaalste is van alles en iedereen, om in verwachte corny dichtzwijmel te zijn, maar volgens haar is dat HET MEISJE VAN DE POIESZ
(voor zover ik nu weet, zegt ze). hopelijk ziet ze het meisje straks weer (veilig van een afstandje), als ze boodschappen gaat doen (bij de poiesz)
de laatste van de 1e strofe is de wolf
in jouw goed geklede bloed
2 het geluid van een antwoord
het fijnste geluid zijn regen en wind
muziek is van alles wat natuurkunde mogelijk maakt het ongelooflijkste
deze kaart had nooit moeten hoeven zijn
kaart die nooit had moeten hoeven zijn
van mosterd ga je liegen
de avonturen van de jonge barones ski zijn buitengewoon
katrien duck is ‘s werelds grootste trut en bovendien
water laten bevriezen bij 32 graden is absurd en doet geen recht aan het winterse weer
ik kan wel begrijpen waarom sommigen een bepaalde daimler de mooiste auto vinden
als je denkt dat het hier nergens over onrecht gaat heb je het mis
wat is er toch met die shroud van turijn
stoppen met alcohol drinken was het beste dat je kon doen (als je mij was)
heb je wel eens het geluid van een antwoord gehoord
ik ben hier gekomen uit eigenwijsheid en toen toch maar gebleven vanwege jullie
bijzonder dat een blauwe engel ook rood kan zijn
en deze strofe eindigt met
ik was jouw handstand in het blijde zand
intermezzo
later ga ik verder met jules.
dat hij en andré vrienden zouden kunnen zijn bijvoorbeeld?
en ik zag vanavond een nette oude meneer met een fiets met fietstassen die op het strand in prullenbakken zocht naar blikjes en flesjes. dat is niet goed. ik ben daar meer woedend om dan verdrietig.
3 een blijde mevrouw met een dwergpony
er is een bepaald type raam, dat gaat zo ontzettend fijn open en dicht!
en ik heb zo’n raam
suzy in appingedam is een wonder op zich
suzy in appingedam
mijn vrienden schreven dat ze in zweden in zo’n toestand terecht waren gekomen waarin vrouwen met opgeplakte baarden in grote amerikaanse auto’s rondscheuren, maar dat vind ik eigenlijk heel normaal
trouwens ik heb een koektrommel in de vorm van een rode raceauto met nummer 9
hij is leeg
en dat je sneller dan licht kunt kijken, al dan niet
ik weet al hoe ik dit deel af wil sluiten:
’Hij bleef stil liggen, viel weer half in slaap. En een beeld verscheen voor zijn onrustige ogen... Ze lachte naar hem.
Jij bent toch in Engeland, vroeg hij verwonderd.’
gekregen: colin blunstone op een cassette en jaren later live at bodukan (van iemand anders gekregen met muziek van iemand anders)
yt weer zonder reclames zou zeer wonderbaarlijk zijn
betaalde ’weten’schappers die de waarheid over virussen en injecties vertellen en echte onderzoeken publiceren: zéér wonderbaarlijk (en ongehoord!)
er komt een mevrouw met een dwergpony lachend over het paadje langs mijn bostuin gerend en daar sta ik en ze ziet me niet
de wolkentrein gaat ook wel in het echt rijden, ik geef nu weer toestemming en jullie mogen allemaal mee naar een festival. er staat geen naam op de trein maar wel een tekst
wolkentrein met een magical dustman aan boord.
‘Hij bleef stil liggen, viel weer half in slaap. En een beeld verscheen voor zijn onrustige ogen... Ze lachte naar hem.
Jij bent toch in Engeland, vroeg hij verwonderd.’
4 dinky toys en het taro van vero
wonderbaarlijk: het taro van vero!
zegt de internationaal waarvrager daarover: ik gebruikte eerst het oude tarot van marseille maar dit is overstijgend veel mooier gemaakt, met goud en zo en het rijmt ook veel beter
Beautiful War. deze kaart uit het taro van vero is mijn buitengewone favoriet
de collectie oude dinky toys is zo mooi en zo vol fijne speelenergie, ik raad iedereen aan om er naar te kijken! En och, zei zij, ja zeker, ze bieden zoveel uitkomst! Het is absurd gewoon! (huh?)
Kunnen dinky toys een oplossing bieden?
ziezo, 75 x een wonderbaarlijke sido!
heb ik soms iets van je aan?, kwekte ze agressief (dat had ze ergens gehoord). dat kan ik zo niet zien, antwoordde hij (dat had hij zelf bedacht). vanaf toen gebruikte ze die zin niet zo veel meer
altijd als johanna langskomt op haar scootertje is het alsof de zon even binnenschijnt
over de zon geschreven: los van praktische overwegingen vind ik de maan aan de hemel veel mooier
en dit dan weer wel over de zon: de prachtige lange schaduwen en het zonlicht dat tussen de bomen speelt, ‘s ochtends en ‘s avonds
en dit: kermis in de hel
en gewoon het fenomeen kermis
fragment 1788 uit een dik boek gaat over vrij worden
intermezzo
er is een lange rechte weg, dwars over een lege vlakte. zo lang dat je het einde niet ziet. dat heb je hier, eindes zo ver in de verte dat je ze niet ziet. bijna ieder dag fiets ik daar. soms ben ik bang voor die afstand, zie ik er tegenop om dat stuk te gaan. soms vind ik het een soort uitdaging, avontuur. een keer was ik ten einde raad, wist niet wat ik moest doen, toen ben ik die weg gaan lopen. heen en terug. ik houd niet van lange stukken lopen, maar het was het enige dat ik toen kon dat goed voelde. een gevoelsmatig nóg grotere afstand om te overbruggen (omdat ik liep). en het hielp.
en nu moet je oppassen. als je niet uitkijkt lijkt in het voorgaande wijsheid te zitten. een soort observationele diepte. maar het betekent niks. helemaal niks.
de één wil wel rinpoche worden genoemd en de ander nooit.
5 diffident
als ik optreed vind ik het begin van de nummers altijd het fijnste. het is als een trein die begint te rijden
diffident is zo’n bijzonder woord, daar heb ik een schilderij over gemaakt
‘how diffident you are, dear Avy’ acryl on canvas 105x125cm schilderij als het nog niet klaar is
schaken en dammen
zo’n beetje alle afbeeldingen uit het boekje ‘zij vond dit erg mislukt’ (zij vond dit steeds minder mislukt)
zelfgemaakte armbandjes
knoflook
De 5e versie van farmer john’s beautiful war komt eraan met nieuwe banners!
still uit de muziek-animatiefilm ‘farmer john’s beautiful war’: men trekt ten strijde met limonade, prachtige kleuren, fantastische muziek, boeken, gedichten en schilderijen! (het is dus niet zeker dat men wint*)
je moet natuurlijk niet op reis gaan met een zwaar ding dat je met je mee moet sjouwen, zoals een raket of zo (uit ‘dingen, schetsen en meer, verslag van een korte reis’)
absurd: bijna mijn hele leven schrijf ik al. en pas nu realiseer ik me wat een enorm plezier me dat geeft. hoe fijn ik schrijven vind. dankzij maria magdalena!
toen maria magdalena me aankeek (zie hierboven) en ik eindelijk besefte hoe fijn ik schrijven vind.
een wonder! (ze is ook een beetje scheel. of is dat loensen?)
ik hou (in het algemeen) het meeste van namen en van mensen met namen die alleen uit streepjes bestaan en uit drie letters en twee lettergrepen zoals AVY en AMY en IVY en EVY
goochelaars
alles heeft met elkaar te maken maar zo’n vlinder in de eemsdelta die een orkaan in de bermuda’s veroorzaakt, ja sorry hoor, maar dan ben je toch echt wel zo’n achternababbelaar
*bij nader inzien: het is dus zeker dat men wint (op den duur)
intermezzo
citaat uit een boek. hoe een droom inzicht geeft
[1034 ‘en hun lijden zal zijn zoals hun slachtoffers combined.
steeds zal ik dat doen als het enigszins kan.
het was een droom en zo was het dat het onbewaakt intens kon zijn. er was geen bescherming tegen zijn gevoel, geen verzachting of wegredenering of wegkijken van wat hij voelde. in die droom had zij zich van hem afgewend, voor iets dat hij niet had gedaan. hij kon haar zien maar hij kon niet meer tot haar doordringen en de pijn en de onmacht en de leegte waren ondraaglijk. zij was een middelpunt geweest. een plek voor hem zonder eenzaamheid. en toen hij weer wakker was na die droom bleef nog steeds dat heftige gevoel van buitengesloten en van verlies. en toen kwam er een inzicht. juist omdat de veroordeling en het afwenden onterecht was. als hij zich al zo voelde, dacht hij, (wegzinkend in een zinloos bestaan) hoe moest het dan zijn voor iemand die wél iets had gedaan en daarover oprechte onegoïstische spijt had. hoe erg moest het dan wel niet zijn, eenzaam en buitengesloten (zelfs al wist niemand dat) en je ook nog schuldig voelen.
vergiffenis, dacht hij, als het enigszins kan zal ik iedereen vergeven.’
6 laat nooit een rijm liggen maar hoed je voor rijmpech
waren er maar meer songtitels met cijfers erin zoals ‘2 beaufort in harlingen (harns) en 3 beaufort op de mooie nieuwe hoge dijk van delfzijl in de zomer’
verzucht hij al heel lang en
het is wonderbaarlijk hoe vaak het voorkomt dat iemand van een afstand hem aankijkt terwijl dat eigenlijk niet kan (drie keer). 1 keer in een video, 1 keer in een boek en 1 keer iemand op een foto van allemaal mensen in de verte op een strand
bouwpakketten van karton
aan de brug kan het niet liggen
prima brug
basilicum of basiliek, precies weet ik het ook niet
grootmoedsheidswaan
ritsen! (die dingen, niet met auto’s)
ik hoor een ezel als jij mij kust (uit een liedje van het album ‘onder de wolken, boven de zon’)
geen tv hebben
een kraai voor een omhoogwijzende driehoek staat voor een positieve gedachte
logistiek is een woord dat onzinnig voor een onbegrijpelijke inhoud staat
30 september is een rustige dag
het was een prachtig gedicht maar op het verkeerde moment rijmden er per ongeluk 2 woorden. hoedt u voor rijmpech
the camster cairns afbeelding the craycin cairn
een nieuwe handstand in het blijde witte zand
pareidolia
hillberry blue
het goed positioneren van ronde vormen
kijk, ze lopen op de zon
sunwalkers
de juwelen van bianca castafiore
dit zou helemaal fantastisch zijn: het rode album zonder achtergrondinformatie en revolver zonder gele onderzeeër
bij koos in nieuwe statenzijl
er staat een bonte kraai voor een omhoogwijzende driehoek: extra positief
dat woorden alleen een gefantaseerde relatie met de werkelijkheid hebben maar toch op een waarheid kunnen duiden
7 ik schrijf het liefst in cuneiform aan jou, zei ze
schotland was mijn land
wat is het geschikte moment om te sterven
en een wolk gleed achter de maan langs
zitten in een v
zitten in een v op de plek waar het licht is geblokkeerd door de stammen van bomen
er rijdt een trein in de zee op een ansichtkaart met groeten uit groningen
ik zag een heel erg lelijk schilderij dat ik zelf had gemaakt maar waar ik toch blij mee ben en bijna had verkocht aan 2 echte kunstliefhebsters en kensters (the attractive powers of light)
yes, het woord, de letters en waar het voor staat
yesja
remember the wolf in tuning
men is machteloos. dus herhaalt men het nog maar een keer. en nog een keer.
carrousel
we dansen en we dansen we glijden vochtig naar de nacht. we dansen en we dansen tussen de oorlog en de oorlogen door (uit ‘dansen langs de blauwe feesttent’)
wazam is een bijzondere kat en toen er een neiging tot aanhangers ontstond is hij verdwenen
er is een boek waarin ik vrijwel dagelijks lees, maar het is niet een van die boeken
geen dualiteit, maar trialiteit en zelfs quartaliteit
ze zei dat ze mij het liefst schrijft in cuneiform
olieverf is de makkelijkste techniek en de serieuste, aquarel de moeilijkste en speelste
aquareltubes en napjes zoals gebruikt voor de linkerpagina’s (of de rechterpagina’s) die je niet ziet in deze the wischfool post
36 is een belangrijk getal, net zoals alle getallen, maar wellicht iets belangrijker
8 hoe alles steeds meer betoverd wordt
-iets anders tussendoor
ze heet ines of inez, hij denkt inez.
nu hij na anderhalf jaar weet dat die naam chaste betekent verklaart dat iets. het verklaart iets van de eenzaamheid om haar heen. en dat verklaart dan weer waarom hij haar zo ongelooflijk aantrekkelijk vindt. waarom zou je je dochter zo noemen…
hij raakte haar niet aan maar
nog nooit was hij even zo dicht bij haar
nu weer verder met hetzelfde-
thesaurus, ethymologie en semantiek
storyboard
zout
tractor (met een boerenkar erachter)
alles kan goed zijn, zegt zij, en dan is het belangrijkste nog steeds fout
zou het een Asura geweest kunnen zijn?
boterbloemen
phthaloblauw
oh gwenny gwenny gwenn, in this morninglight so pale
de almo
tijd is plat
Magyar en Sanskriet lijken op elkaar zegt David
granieten stenen en een glazen bol
D.R.A.C. is een acroniem
Chavel: dat ethiek een concrete factor is in natuurkundige vergelijkingen. anders werkt het niet.
is your name Lee
gras
net een jongensdroom he? zei hij, of een meisjesdroom… (verslag van een korte reis)
9 en ik denk dat ik hiermee eindig
met lezen bedoel ik niet dat je ernaar kijkt, maar dat je je ook bewust bent van wat je leest.
snowdeath, growdeath
snowdeath, growdeath. a strange machine or apparatus in the evening sky I see
voorbeeld van een potentiële linkerpagina (of rechterpagina) illustratie
paraplu’s en lades zijn van dezelfde orde
koeien op een dijk
ik ben helemaal van deze tijd, zegt zij. het maakt mij niet uit of het door een ‘ai’ is geschreven of door een mens. ik wil nog een stapje verder gaan: ik wil zelfs stellen dat het mij niet uitmaakt of het dan door een mens wordt gelezen of door een ‘ai’.
de staande ovatie voor nikky in ‘t veld
seven of nine en frank zappa, f before z
de hondsrug
het houden van vampieren (niet in een kooitje)
lichtjes in de verte
een telecaster
een dame zonder hoofd is een waarschuwing
rode pickup truck
de mooie rode pickup truck die ten onrechte is beschuldigd
telraam
drouwenerzand en de efteling zijn plekken waar je fijn kunt lezen en schrijven
de foto
kaarsen die branden
het fietspad aan de overkant (gezien vanuit Saltzburgs altstadt) van de Salzach (elders expres anders gespeld)
postzegels
een remington en een detective
wipneus en pim en dat bootje
hannah voor- en achteruit lezen en hoe dat heet
ik eet geen vis
andrea en de advokaat van de namaakduivel (die is veel erger)
de namen van kleuren zijn prachtig, zo zijn oude dinky toys
dat woorden met losse letters en letters aan elkaar kunnen worden geschreven
het stomme begrip agnosticus, ben dat niet
de horizon
remember de sensationele eenzaamheid van the wolf in tuning
noem een stratocaster geen stret alsjeblieft
de slappe lach (als je absoluut niet mag lachen)
en ik denk dat ik hiermee eindig:
een liefde die zo magisch, intens en verboden is dat je er niets van kunt laten merken
dat is super verdrietig
deze post is driekwartwege completion…
en komt ook uit in boekvorm, met best veel illustraties in kleur
in deze The Wischfool Post staan alleen de rechterpagina’s
in het boek staan aan de linkerkant* losse schetsen, onder andere over
de wolf in jouw goed geklede bloed
kaboutermutsen
de staande ovatie voor nikky
yes
de engel snowdeath
het lelijke schilderij
het meisje van de poiesz
bonte kraai voor driehoek
paprikapoeder
diffident
de daimler als dinky toy
koeien op een dijk
het fenomeen kermis
zelfgemaakte armbandjes en een overbodige raket
maria magdalena
pareidolia
the almo tree
remember the wolf in tuning en de sensationele eenzaamheid
nummer 36
wat zij in cuneiform schrijft
een bouwpakket van karton voor jou
* kan ook de rechterkant worden